صفحه اصلي اخبار مرکز جهان کجاست؟
سخن امروز
درمان همه بيماري‌ها در طبيعت نهفته است زيرا جريان زندگي در درون طبيعت نهاده شده. آنچه انسان نمي‌داند، طبيعت به انسان مي‌گويد و آنچه انسان ندارد طبيعت دارنده آن است.
 
دوشنبه
۱۳۹۳
ارديبهشت
۱
 
وضعيت آب و هوا

Weather data OK
Tehran
12 °C
[جزئيات]
    تعداد بازدید : 287
Multithumb found errors on this page:

There was a problem loading image /home/naturefr/public_html/fa/images/stories/article/91020502.jpg
There was a problem loading image /home/naturefr/public_html/fa/images/stories/article/91020502.jpg

يکي از سوالاتي که مدتها ذهن اکثر محققان و ستاره‌شناسان را به خود معطوف کرده، شناسايي مرکز کهکشان بوده که مي‌توان پاسخ آن را با توجه به انبساط سريع فضا پيدا کرد.91020502.jpg

به گزارش ايسنا، به گفته ستاره‌شناسان، انفجار بزرگ يک انفجار ماده در فضاي خالي نبوده بلکه، انبساط سريع جهاني بوده که بر مبناي آن هر نقطه از جهان مي‌تواند يک مرکز باشد.

در صورتي که جهان را به شکل يک بادکنک خالي با نقاطي بر روي آن در نظر بگيريم، اين نقاط نمايشگر خوشه‌هاي کهکشاني هستند که با باد شدن بادکنک هر نقطه به مسافتهاي دورتري از نقطه نزديک آن حرکت مي‌کند. در اين حالت، فاصله ميان خوشه‌هاي کهکشاني مانند ديگر بخشهاي جهان با سرعت فزاينده‌اي منبسط مي‌شود.

اين پديده در ابتدا در سال 1929 توسط ادوين هابل مشاهده شد که در آن نور کهکشانهاي دور به بخش انتهاي قرمز رنگ طيف تغيير يافته، بطوري که انگار در زمان سفر در فضا کشيده شده است.

با اندازه‌گيري طول موج نور، هابل توانست فاصله گرفتن کهکشانها را از يکديگر با سرعت متناسب با فاصله آنها از يکديگر مشاهده کند.

در آغاز، جهان تنها يک نقطه بود که اکنون در هر جايي ممکن است باشد و دانشمندان براي اثبات اين نظريه، از نور مهبانگ مثال مي‌زنند که به شکل تابش کيهاني، آسمان را در تمام جهات پر کرده است.

انتشار اين مطلب در شبكه هاي اجتماعي

 
Security FIX