پسته درخت دوپايه اي است كه ارتفاع آن به حدود 5 متر مي رسد و به حالت خودرو در ايران و افغانستان مي رويد.
 درخت پسته معمولي و يا پسته ايراني پيستاكياورا(Pistacia vera) به شكل جنگل هاي انبوه در شمال شرقي ايران ديده مي شود، لذا مي توان گفت كه اصل اين نوع پسته از ايران است و درخت پسته از ايران به ساير نقاط خصوصاً به سواحل درياي مديترانه (جنوب اروپا و شمال آفريقا) رفته است.
پسته در اروپا بسيار گران است و كمتر شناخته شده است، البته يكي از طرفداران پر و پا قرص پسته را در رم شناخته اند، چنانچه نوشته اند قيصر ويتي ليوس كه از پرخورهاي روزگار بود روزانه مبالغ هنگفتي صرف خريد پسته مي كرد. او به قدري پسته را دوست داشت كه پس از خوردن غذاهايي چون زبان بلبل، مغز طاووس، جگر طوطي و خوراكي هاي لذيذ ديگر، دهان خود را پر از پسته مي كرد و آن را با ولع مي خورد!
مغز پسته از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است و براي افراد گرم مزاج مناسب نيست.
پسته بسيار مقوي است و حاوي ويتامين هاي ب ،۱ ب 3، ويتامين E بوده و املاح مغذي شامل آهن، پتاسيم، فسفر و كلسيم را داراست.مغز پسته به دليل دارا بودن آهن، خون ساز است و معمولاً به افرادي كه از كم خوني فقر آهن رنج مي برند، مصرف آن توصيه مي شود.
همچنين آن را تقويت كننده نيروي جسمي مي دانند. از ديگر خواص پسته مي توان به وجود كوآنزيم كيو۱۰(10Q) اشاره كرد كه انواعي از آنتي اكسيدان است و در پيشگيري از بيماريهاي قلبي، نافع است.
پسته قادر به برطرف كردن اسهال معمولي و اسهال خوني است و چون حاوي مواد مغذي مناسب به همراه ويتامين ها بوده و كالري بالايي دارد ، مصرف آن به ورزشكاران، دانش آموزان، نوجوانان به خصوص در سنين رشد و به زنان باردار و شيرده توصيه مي شود.
پوست سبز پسته تازه نيز خواص متفاوتي داراست. در برخي منابع آن را درمان مناسبي براي رفع بوي بد دهان ذكر مي كنند و جويدن آن را براي التيام زخم هاي داخل دهان مناسب دانسته و براي استحكام لثه ها، ماليدن آن را بر روي لثه سودمند ذكر مي كنند.
دم كرده پوست سبز پسته حالت دل به هم خوردگي و استفراغ را از بين مي برد. براي رفع سكسكه پوست سبز پسته را دم كنيد و يك فنجان از آن بنويشيد. مغز پسته حاوي اسيدهاي چرب مفيد بوده، اما مصرف آن به افرادي كه ميزان تري گليسريد خون بالايي دارند، توصيه نمي شود، همچنين به دليل هضم دشوار آن براي معده مناسب نيست.
برخي از افراد معتقدند كه مصرف زياد پسته، باعث كثيف شدن خون مي شود كه اين به دليل بالا رفتن ازت در خون است و اشخاصي كه دچار ضعف و نارسايي كبد هستند و مبتلايان به بيماريهاي نقرس و ديابت و ناراحتي كليه، بايد از خوردن پسته خودداري كنند.